Er komt een tijd in het leven waarin je leert bepaalde dromen, vrienden en liefdes los te laten die ooit een grote betekenis hadden. Toch wordt dit gedaan in het besef dat wat moet terugkeren, dit in andere vormen en onder een ander aspect zal doen, met een oprechtere glimlach en met een frisse wind die ons tienduizend keer opnieuw kan laten beginnen.
Het is merkwaardig dat de wereld van de kinderliteratuur biedt ons soms prachtige lessen voor persoonlijke groei wat belangrijk is om rekening mee te houden. We hebben hiervan een voorbeeld in Lyman Frank Baums The Wizard of Oz. In dit onvergetelijke literaire werk vinden we een jong meisje dat, meegesleept door een gewelddadige tornado, in een nieuwe en onbekende wereld terechtkomt.
-Lewis Carroll-
Vanaf het moment dat Dorothy in de wereld van Oz arriveert, wil ze maar één ding: naar huis . Beetje bij beetje de zijne angst De eerste reactie op deze nieuwe en ongewone situatie neemt af dankzij haar nieuwe en bijzondere vrienden, haar zilveren pantoffels en een nauwkeurig doel: de tovenaar van OZ vinden om hem te vragen haar naar huis te laten terugkeren. Hiervoor hoeft u alleen maar de met gele tegels geplaveide weg te volgen.
Dus na vele avonturen en evenveel tegenslagen ontdekt de jonge hoofdpersoon dat de kracht om naar huis terug te keren heeft altijd in haar gezeten. Toch is die fascinerende reis van fundamenteel belang om één voor één zijn persoonlijke vaardigheden en de ongeëvenaarde moed die ook wij in een hoekje van onze persoonlijkheid verborgen hebben, weer tot leven te wekken.
Verdwalen en afwijken van ons dagelijkse pad is niet zo verkeerd als het op het eerste gezicht lijkt. Sommige dingen, sommige mensen, sommige projecten, dromen en ambities achterlaten hoeft ook niet gevaarlijk te zijn. Waarom uiteindelijk gaat het om de stappen die we hebben gezet en alles wat we hebben geleerd . Alleen op deze manier zullen we toestaan dat wat op een gegeven moment moet terugkeren terwijl we doorgaan op ons pad, geplaveid met gele tegels, dat onze persoonlijke groei (of zelfs dat gouden pad waar het boeddhisme ons over vertelt).
Wat terug moet, zal dat op het juiste moment doen, blijf ondertussen gewoon doorlopen
Andrea is ingenieur. Het heeft een verfijnde en originele hondendraagtas gecreëerd die op de achterbank van auto's wordt aangebracht, waardoor totale veiligheid en comfort voor huisdieren wordt gegarandeerd. Elke keer dat hij zijn project aan een ondernemer presenteert, legt hij uit hoe hij met zijn voorstel de levens zou kunnen redden van veel dieren die nu in auto's sterven vanwege het gebrek aan bescherming.
Tot nu toe is slechts één persoon geïnteresseerd in Andrea's idee maar nadat het bedrijf aanvankelijk akkoord was gegaan, trok het zich terug en rechtvaardigde het zichzelf met het idee dat de vervoerder niet succesvol zou zijn. Toch gaf onze hoofdpersoon niet op. Hij geeft niet op en laat niet toe dat ook maar één van zijn ambities hem wordt ontnomen. Andrea weet dat hij moet blijven werken en heeft herhaaldelijk tegen zichzelf gezegd dat hij misschien moet kiezen voor goedkopere maar even veilige materialen of zich moet openstellen voor andere markten of zijn idee in het buitenland moet presenteren...
Kansen keren terug, maar dat gebeurt alleen op het juiste moment . Heb er vertrouwen in dat ze andere mensen en andere projecten zullen betrekken. Stop niet met het investeren van tijd, ideeën en moeite in een project, zelfs niet voor een moment. Deze jonge ingenieur zal vroeg of laat waarschijnlijk het succes vinden waarnaar hij op zoek is. Want zoals de filosoof José Antonio Marina ons vertelt: talent is niets anders dan intelligentie- in actie en zelfs als we soms denken dat alles verloren is, is het pad geplaveid met gele tegels er altijd... voor ons.
Het verliezen van nee als antwoord, het maken van fouten, meerdere keren struikelen over dezelfde steen of zelfs verliefd worden op de foutste persoon ter wereld hebben allemaal een specifiek doel: een levensles leren. Er is meer deze gaten onderweg staan gelijk aan een verplichting om iemands vitale bedoelingen te verbeteren want na de tornado komt het daar altijd aan kalm en de verplichting om een ambitieuzer, waardiger, sterker en vooral resistenter persoonlijk doel te hebben.
Vroeg of laat zullen de kansen terugkeren en als ze zich voordoen, zullen wij er klaar voor zijn.
Alles komt anders terug
De sterren staan zo ver van ons vandaan dat zelfs het licht van de dichtstbijzijnde sterren er lichtjaren over doet om onze kleine planeet te bereiken. Toch vergeten we het vaak en er zijn avonden waarop we ze graag één voor één aanwijzen zonder te bedenken hoeveel ervan niet meer bestaan van hoe ze enige tijd geleden explodeerden en uiteenvielen in de kosmische leegte in de vorm van stof plaats .
-Sint-Augustinus-
We weten dat niet alles wat terugkomt authentiek is, net als het licht van die sterren. Soms verliezen we een liefde en hopen we dat er een betere komt een meer gepassioneerde, helderdere en romantischere. Andere keren laten we een kans voorbijgaan en hopen dat deze in een oogwenk weer bij ons terugkomt. Toch gebeurt niets van dit alles zo snel als we hopen of op de manier waarop we dromen.
We moeten geduldig zijn en begrijpen dat de dingen ongetwijfeld terugkomen, maar dat gebeurt in een andere vorm: met een vrediger en bevredigender liefde. Met een minder schitterende, maar wellicht voordeligere mogelijkheid.
Het is gewoon een kwestie van ontvankelijk zijn en ze uiteindelijk dragen schoenen die Dorothy droeg in The Wizard of Oz. Want zelfs als de bioscoop ze ons als rood liet zien, stelde de auteur van het boek Lyman Frank Baum ze in werkelijkheid om een heel specifieke reden voor als zilver.
Dorothy's schoenen vertegenwoordigden de zilveren draad van groei spiritueel . Het is de band waardoor we een duidelijker visie op de dingen en op onze eigen identiteit verwerven om de wijsheid te bereiken om te begrijpen dat het leven een reis is waarin je wint en verliest. waar niets blijvend is en dat elke ervaring een exclusief geschenk is waarvan je moet weten hoe je ervan kunt profiteren.
