Mystiek delirium is een interpretatie van de werkelijkheid met drie kenmerken. De eerste is dat deze interpretatie het religieuze thema als centrale inhoud heeft; de tweede is dat het niet gebaseerd is op een oordeel dat niet wordt gedeeld door de samenleving of cultuur waarin het wordt geproduceerd; de derde is dat deze situatie diepgaand ongemak bij de persoon veroorzaakt en de relaties met anderen en het verloop van het sociale leven beïnvloedt.
De mystiek delirium sindsdien wordt het ook wel messiaans delirium genoemd het is gebruikelijk dat degenen die eronder lijden zich verkozen voelen om een bepaalde missie uit te voeren die door de goddelijkheid is toevertrouwd .
Omdat het uiterst moeilijk is een religieuze overtuiging in te perken, zijn mystieke wanen soms niet gemakkelijk te ontdekken.
De bepalende factor is het negatieve effect dat bij de persoon wordt veroorzaakt. Iemand kan een geloof hebben dat voor anderen absurd lijkt. Maar zelfs dan kan het nog geen delirium genoemd worden, als dat niet het geval is veroorzaakt angst en onaangepastheid.
Meer dan waarheid of onwaarheid Wat een mentale inhoud in een delirium verandert, is de intensiteit, de volharding en de schade die het aan de persoon toebrengt.
Geloof is goud, enthousiasme is zilver, fanatisme is lood.
-Ugo Ojetti-
Van religie tot mystiek delirium
Religie het is het geloof in het bestaan van een goddelijke of bovennatuurlijke kracht die aanbeden en gehoorzaamd moet worden. Het wordt over het algemeen bezegeld door een ethische code die moet worden gevolgd en een reeks rituelen die moeten worden uitgevoerd.
De grens tussen religie en waanideeën is niet eenvoudig te trekken. Wat bij de ene groep mensen deel uitmaakt van het geloof bij een andere groep, zou als volkomen irrationeel kunnen worden beschouwd.
Religieuze mensen adopteren mystiek vaak als levensstijl. Het kan worden gedefinieerd als de maximale verheerlijking van religieus sentiment .
Welnu, soms komt het voor dat de religieuze persoon een oordeel over de werkelijkheid construeert dat niet wordt gedeeld door andere leden van hetzelfde geloof. Dit oordeel wordt onveranderlijk en steeds intenser.
Wanneer er een mystiek delirium optreedt, volhardt de persoon in dit oordeel en dit leidt hem tot een delirium toestand van diepe zorgen en angst .
Degenen die aan delirium lijden, beginnen hun leven te richten op een geloof dat abnormaal is of verre van canoniciteit .
Hij stopt met studeren, werken en leidt een leven dat als normaal kan worden beschouwd. Het komt regelmatig voor dat zijn redenering daarop is gebaseerd hallucinaties of pseudohallucinaties, d.w.z. veranderde perceptie van de werkelijkheid.
Inhoud en effecten van mystiek delirium
Ook al lijkt het paradoxaal, het mystieke delirium belichaamt de poging om weer contact te krijgen met de werkelijkheid. Voorheen bestond er een diepe breuk in het psychische leven van de persoon.
In het algemeen manifesteert het zich vaak bij iemand die een massa pijn heeft geleden die hem vernietigt. Dat kan hij niet omgaan met dit lijden en breekt intern. Delirium is dan een manier om de inwendige wond te genezen.
Dat staat vast Katholieke en christelijke mensen die aan delirium lijden, verwerken over het algemeen inhoud die verband houdt met schuld en verzoening . Joden daarentegen hebben meer kans op delirium dat verband houdt met de aanwezigheid van nachtelijke demonen.
Naast de waanvoorstellingen is het fundamentele aspect dat het een aanzienlijke invloed heeft op het leven van degenen die er last van hebben.
Het veroorzaakt groot lijden en leidt er ook toe om valse oordelen te vellen over de werkelijkheid. Het isoleert hem en verhindert hem een missie uit te voeren efficiënt leven .
De behandeling van delirium
Interventie bij mystiek delirium is, net als bij elke andere vorm van delirium, niet eenvoudig. Over het algemeen verzetten patiënten zich tegen de behandeling omdat zij beschouwen externe interventies als een inmenging in goddelijke plannen . Om deze reden is vaak een lange behandeling nodig en vrijwel altijd met langzaam resultaat.
Psychiatrie en medicijnen kunnen sommige effecten van delirium helpen verzachten, zoals angst en hallucinaties, indien aanwezig. Maar verder is hun actieradius beperkt.
De psychotherapie in plaats daarvan geeft het de voorkeur aan een introspectie die de aanpassing van de persoon en een meer rationele organisatie van het geloof verbetert .
Ook de omgeving voor de zieke is van fundamenteel belang. Het is raadzaam dat de familie en de mensen rondom de patiënt psycho-educatie krijgen, zodat zij met de situatie om kunnen gaan. Begrip, genegenheid en prikkels zijn eveneens doorslaggevend.
Meer dan dat ze hun geloof moesten opgeven het gaat erom de persoon te helpen een minder angstig en evenwichtiger leven te leiden . Zolang dit mogelijk is.
