Zoek een rustige plek en ga zitten. Reserveer dit moment voor jezelf om de donkere kant te omarmen.
Misschien denk je dat het onmogelijk is om iets op te pikken als de gesprekspartner zwijgt, maar probeer het eens. Vaak Dit is de brug, het pad naar contact met onszelf . omarm de donkere kant . Wees dus niet bang en ren uiteraard niet weg.
Er is niets mis met in de spiegel kijken, je huid aanraken en strelen wonden
De duisternis van wonden
Kijk het in het gezicht lijden Het is geen prettige ervaring, dat is duidelijk. De geesten die door onze herinneringen gaan, kunnen erg intimiderend zijn en soms te autoritair. Ze kennen de onze perfect
Deze geesten de afdrukken van ons verleden zijn de ankers die ons slaven maken van de pijn van wat we hebben meegemaakt; soms wees blij .
Zelfs de wonden hebben dat gedaan hun donkere kant
Zelfs wonden hebben hun donkere kant, dat gevaarlijke gebied waardoor ons leven om lijden draait.
Het is niet eenvoudig om van de splinters uit het verleden af te komen vooral als ze diep in onze huid blijven steken en de zelfbedrog . Pijn kan zich op oneindig veel manieren uiten en zelfs als we denken dat we vrij zijn van de veroordeling ervan, is dit misschien niet het geval, vooral niet als we de neiging hebben pijn te vermijden.
Het lichaam kan ook een middel zijn om zijn aanwezigheid voelbaar te maken. David Alexander, professor en directeur van het Trauma Research Center in Aberdeen, zegt dat mensen die emotionele schade hebben geleden, deze pijn vaak fysiek vertalen.
Om deze reden is het belangrijk om te omarmen . Het kan zo sluw en scherpzinnig zijn dat het zelfs onze kijk op de werkelijkheid kan veranderen. En op deze manier blijven we gevangen in een spiraal van oneindig lijden.
Niet c Het is een litteken, hoe wreed het ook lijkt
dat geen schoonheid bevat.
Daarin wordt een specifiek verhaal verteld
wat pijn. Maar ook het einde ervan.
De littekens zijn dan de naden
van geheugen
een onvolmaakte afwerking die geneest
ons beschadigen. De vorm
die tijd vindt
om de wonden nooit te vergeten.
-Marwan-
Het omarmen van de donkere kant en het licht dat daaruit voortkomt
Net zoals de duistere kant ons bestaan kan vernietigen het bevat ook de impuls die nodig is om ons te laten groeien. Het is uiterst tegenstrijdig toch? Maar zo is het. De oceaan van lijden is immens, maar vergeet niet dat als we de andere kant op kijken, we droog land kunnen zien. De sleutel is in balans.
Het gaat erom dat je verder gaat dan de pijnlijke ervaring die je eenmaal hebt geïdentificeerd en begrepen. Ook al is ons hart vol pijn, we kunnen waarde geven aan alles wat er om ons heen gebeurt. De werkelijkheid is niet alleen maar lijden, ook al blijven we het soms zo zien. Als we ons alleen op onze doornen concentreren, als we niet verder kijken dan onze wonden, zal onze geest geloven dat dit het enige is dat bestaat.
Het lijden is er, maar het belangrijkste is dat we kunnen beslissen of we willen verdrinken of volwassen moeten worden en groeien
De Zwitserse psychiater Carl Jung archetype . De kelder waarin onze meest onderdrukte instincten, het scherpste egoïsme en de meest onstuitbare verlangens verborgen zijn.
Als we het licht willen zien, moeten we eerst in onze donkerste diepten duiken.
Vroeg of laat lijden we er allemaal onder, het belangrijkste is dat we dit kunnen lijden herkennen, accepteren en voelen met vriendelijkheid en zonder geweld. Wees niet te streng voor jezelf. En zodra dit gedaan is observeer hoe het wordt gegenereerd, wat de oorzaken ervan zijn, de ware aard ervan. Welke gedachten voeden jou? Welke houdingen versterken dit? Welke gevoelens laten jou weer trillen? We gooien vaak olie op het vuur van onze woorden, daden en gedachten zonder het zelfs maar te beseffen.
De volgende stap op het pad naar bevrijding is het stoppen met het creëren van lijden door alles te vermijden dat dit veroorzaakt. geduld veel moeite en uiteraard oefenen. Binnenin ons hebben we een oneindig aantal manieren om onszelf pijn te doen, die bijna allemaal verband houden met onze gedachten en automatismen. De sleutel is om ze te detecteren en te begrijpen dat niets permanent is en dat we in staat zijn ons leven te transformeren. Wij zijn geen marionetten .
Onze diepte ingaan is geen eenvoudig proces. Het is noodzakelijk om over muren te klimmen en vele harten te breken, maar de weg naar het vinden van het licht dat ons dagelijks leven verlicht, is de weg naar welzijn. De transformatie zal niet plotseling maar geleidelijk plaatsvinden.
Het omarmen van de duistere kant kost tijd, maar alleen op deze manier kunnen we een einde maken aan ons lijden
Niet ja
